lijn logt! weer

zaterdag 6 maart 2010 — 17.15

Tsja, dat weblog...

Op sterven na dood, maar ik kan er toch geen afscheid van nemen. Webloggen is 'uit' zeggen ze, want we hebben nu twitter. Maar ondanks dat ik een hoop informatie weet te verpakken in minder dan 140 tekens (de limiet aan de grootte van een tweet, oftewel een twitterberichtje), bekroop me de afgelopen maanden af en toe (toegegeven: HEEL af en toe) het gevoel dat ik wat meer wilde zeggen over het een of ander.
Nu kun je zo veel zeggen over het een of ander. Dat lijkt op sommige momenten heel belangrijk, maar als je het dan niet doet, blijkt het na een dag of twee futiel of nietszeggend te zijn, en dan maakt het niet uit dat je er niks over gezegd hebt. Of wat je er over te zeggen hebt, past eigenlijk best in 140 tekens. Of iemand anders is je voor en zegt het beter dan je zelf zou kunnen doen, al dan niet binnen 140 tekens. Dat laatste dreef me voorheen tot waanzin. Zo heeft Merel een keer gelogd over typfouten die ze maakte terwijl ze gewoon met pen en papier in de weer was. Dat was, potverdriedubbeltjes, mijn idee. Nu denk ik alleen maar: oh, ik ben kennelijk niet de enige die dat heeft. En als je dan niet de enige bent, waarom zou je er dan over loggen. Zodat er 20 meisjes kunnen reageren: "Ooohhh, wat herkenbaar!"? Dat vind ik dus de moeite niet.

En dan nog wat. ik logde al minder, toen de machine vorig jaar piepend en krakend tot stilstand kwam. Maar toen ik erachter kwam dat ik zwanger was, hield ik er helemaal mee op. Dat komt omdat je, als je zwanger bent, ZWANGER bent. En ZWANGER, dat betekent dat je het nergens anders over kunt hebben. Zelfs een discussie over compileeropties van de laatste kernel, weet je in twee, drie zinnen om te buigen naar je zwangerschap. Zonder enige moeite. En geloof me, dat is best een prestatie. Maar dat is ook reuze-irritant. Niet te harden, zo iemand. Misschien dat de mededeling dat mijn borsten vier maten groeiden nog een bepaald publiek trekt, maar dan heb je het ook wel gehad.

Niks ergers dus dan een zwangere vrouw als het gaat om weblogstukjes zou je denken, maar dat is niet waar. Nog veel erger is namelijk de kersverse moeder. De kersverse moeder neemt niet eens de moeite meer om over het compileren van kernels of de voors en tegens van CentOS en Ubuntu te converseren. De kersverse moeder kan maar over een ding praten, en dat is haar kind. Punt. De enige uitzondering op deze regel is de bevalling die de kersverse moeder doorstaan heeft, maar dat ondererp dien je nog veel meer te vermijden dan je eigen kind. Als je weblogstukjes wilt schrijven.
Het krijgen van een kind is het mooiste wat er is, geloof me. Ik zou wel honderd stukjes kunnen schrijven over mijn kind. Van semi-maatschappelijk over het borstvoedingsbeleid in het Amsterdamse ziekenhuis waar ik bevallen ben tot lyrisch over het eerste lachje van een week of twee geleden. Maar dat kan ik maar beter niet doen. Niet alleen zijn zulke stukjes alleen "Ooohhh, wat herkenbaar!" voor andere ouders (en ik denk zelfs alleen voor moeders). Nee, zulke stukjes zijn alleen maar leuk om te lezen als ze over je eigen kind gaan. Over elk ander kind zijn ze alleen maar irritant. Tenminste, dat vind ik. Want mijn kind is toevallig wel het leukste en mooiste en liefste kind op de hele wereld.

Kortom, over mijn kind schrijven, dat zal ik vermijden. Ik kan natuurlijk niet beloven dat er niet heel af en toe iets doorheenglipt, maar de gedachte aan een 16-jarige die me vraagt waarom ik zijn babytijd uitgebreid gedocumenteerd heb op zoiets ouderwets als een weblog nog wel weerhoudt me hopelijk. Waarover ik dan wel ga schrijven? Dat weet ik nog niet. Maar als ik - heel soms - toch iets meer kwijtwil over het een of ander dan de 140 tekens van twitter kunnen herbergen, dan kan het hier. En dan zal het hier. Op mijn weblog, dat kennelijk toch niet doodwil.


zes reacties

tss… herkenbaar.
; )

Zonder dollen:
ik vind 140 tekens meer dan genoeg
voor ‘n baby slash peuterblog !

Anders (URL) 06-03-’10 18:13


Ooooh, wat herkenbaar! (Maar serieus, dat het irritant is blogjes te lezen van kersverse moeders IS gewoon herkenbaar.)

En verder ben ik blij te horen dat ik niet de enige ben die het blogmedium niet op wil geven, ondanks dat het hopeloos ouderwets is :)

Rose (URL) 06-03-’10 18:25


Hoe herkenbaar ook: laten we het over compileeropties hebben. Of over de verschillen tussen CentOS en Ubuntu.

George 06-03-’10 20:01


Jij hebt al het recht om van de cyber space daken te gillen hoe geweldig Julian is, en al je belevingen omtrent hem/ het moederschap. Ik ben ongeveer een senior in Mamaland met die twee banjers van mij, en ik kan buiten mijn werk om, nog steeds uren praten over hoe geweldig ze zijn: op Facebook, live, op Twitter, en wie weet straks ook nog een mama-blog. Ik vind al die trotse moeders en hun twits en FB en blog posts over hun kroost helemaal geweldig (ondanks het feit, dat mijn boys natuurlijk King zijn :-). Dus, wat mij betreft, graag! Dikke kus

Tiaar 06-03-’10 20:29


Twitter is geinig maar ook vluchtig. Mijn Twitter-archieven (?) zal ik nooit meer doorlezen. Neen, doe mij maar een blog. Of beter nog, gebruik het allemaal!
Ben benieuwd hoe het jullie vergaat.

CasaSpider (URL) 09-03-’10 20:16


Zeg Lijn, niet alleen kersverse moeders hebben last van het feit dat ze alleen over kinderen praten… kersverse (en ook medior) vaders hebben dat net zo goed !! Jij moet dat kunnen weten :)
Ik zal het dan niet hebben over het feit dan mijn 5-jarig zoontje binnen twee weken van de zijwieltjes van zijn fietsje af was en nu zelf kan fietsen. Stoppen en starten gaat nog wat lastig, maar misschien is dat initscriptje nog wat buggy (service fietsje start , service fietsje stop ?).
Twitter is handig voor je Nagios en Fail2Ban meldingen, de rest is gewoonweg niet te lezen of te volgen ;)

Dus je bent niet alleen, bloggen gaat soms in het slop zitten als je er geen zin/tijd voor hebt, maar het is en blijft tenminste leesbaar, dan maar ‘ouderwets’ :)

Veel plezier met je kleine vent !

Michel (URL) 30-03-’10 13:12


(optioneel veld)
(optioneel veld)

Persoonlijke info onthouden?
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of e-mailadres in te typen.