lijn is een prutser

Echt waar. Want sinds vanavond draait deze site bij pruts.nl, op een fijne snelle server, die aan een fijne snelle verbinding hangt.



lijn logt voortaan dus nog sneller!

geen tagline — zondag 30 november 2003 – 23.17 — vijf reacties


Een typisch zondagstukje

Au, mijn hoofd...

geen tagline — zondag 30 november 2003 – 18.37 — drie reacties


Moblog

(thumbnail)

geen tagline — zondag 30 november 2003 – 00.48 — eén reactie


Moblog

(thumbnail)

----- — zaterdag 29 november 2003 – 21.26 — geen reacties


Moblog

(thumbnail)

----- — zaterdag 29 november 2003 – 21.24 — geen reacties


Een typisch zaterdagstukje

Veel mensen komen hier niet op zaterdag, dus speciaal voor u: chapeau! Leuk dat u ook op zaterdag komt kijken.

geen tagline — zaterdag 29 november 2003 – 15.23 — acht reacties


Oengakaboenga

Dr. Aap doet het niet meer. Dat vind ik jammer. Maar George moet lekker zelf weten wat hij doet. Hier zeg ik voor de laatste keer gedag tegen het beest dat onze taal verrijkte met de woorden brabbels, kebab, meuk, oeh oeh ah ah en natuurlijk het onvolprezen Oengakaboenga!!!



Dag Aap! Ik zal je missen hoor!

geen tagline — vrijdag 28 november 2003 – 18.04 — zeven reacties


Moblog

(thumbnail)

geen tagline — donderdag 27 november 2003 – 15.07 — eén reactie


Mandarijntjes zijn lekker!

En gezond. En voedzaam. En de schilletjes ruiken zo lekker als je ze op de kachel legt.

Jammer alleen dat ik nu op mijn werk zit, waar we centrale verwarming hebben. Nu kan ik de schilletjes dus niet op de kachel leggen.

geen tagline — donderdag 27 november 2003 – 15.03 — tien reacties


Moblog

(thumbnail)

----- — dinsdag 25 november 2003 – 19.32 — geen reacties


Voorstellingsvermogen

Soms is het doodzonde dat je je camera niet bij je hebt. Zelfs je mobieltje niet omdat je toch maar een paar dingetjes ging halen. Ze zat bij de Albert Heijn. Bloedserieus voor het tijdschriftenrek te lezen. De rijen waren lang, ik moest zeker tien minuten wachten. En al die tijd zat ze daar. In opperste concentratie. De wereld om haar heen bestond even niet meer.



Ze was een jaar of vijf en verdiept in de Donald Duck.

geen tagline — dinsdag 25 november 2003 – 18.36 — elf reacties


Moblog

(thumbnail)

geen tagline — dinsdag 25 november 2003 – 09.38 — zes reacties


Sintertux

Voor al uw linux sinterklaasmeuk:


Sintertux

geen tagline — dinsdag 25 november 2003 – 08.43 — zes reacties


Moblog

(thumbnail)

geen tagline — maandag 24 november 2003 – 16.32 — drie reacties


Ouwe rockers - mooie liedjes

Kijk, je hebt artisten die aan de lopende band gevoelige liedjes maken. Daar word ik vaak wat weeïg van. Ik hou niet zo van dat gekwijl. Het zijn vaak de muzikanten uit het stevige genre die mij verrassen met een onverwacht hartverscheurend nummer.



Hier een oudje van een recht-op-en-neer rockabillygezelschap. klik!

geen tagline — maandag 24 november 2003 – 15.54 — zes reacties


Maandag

Ik werk 4 dagen. Als het aan mij lag, was ik vrijdag vrij, maar dat kan niet. Iedereen die 4 dagen werkt is al vrij op vrijdag, en er moet toch iemand op kantoor zijn. Woensdag dus maar. Dat "breekt de week". Maar dat is niet handig. Ik ga altijd te laat naar bed, dus maandag en donderdag vergen dan enorme aanpassingen en ritmebreuken.



Daarom wisselde ik mijn woensdag om met maandag. En oehhh, wat is dat lekker! Als op zondagavond iedereen weer vroeg naar bed moet omdat de dag erop de wekker gaat, begin ik nog fijn in een nieuw boek. "Ik hoef lekker nog niet," denk ik. En op maandag slaap ik uit. En ga ik naar de kapper. Of naar winkels die op zaterdag heel druk zijn. Ik zie het nog steeds al een cadeautje, die maandag. Lekker!

geen tagline — maandag 24 november 2003 – 12.54 — acht reacties


Moblog

(thumbnail)

geen tagline — zaterdag 22 november 2003 – 17.40 — drie reacties


Sommige dingen verwacht je niet

Kijk, dat hij mijn post openmaakt vind ik niet zo erg. We hebben al heel lang geen geheimen meer voor elkaar. Maar dat hij mijn handschrift niet herkent, dat verbaasde me wel.

geen tagline — vrijdag 21 november 2003 – 16.04 — tien reacties


Moblog

(thumbnail)

geen tagline — donderdag 20 november 2003 – 17.47 — eén reactie


En hop! [2]

Ik ben er weer. Op de terugweg, na het inchecken, kreeg ook ik buikgriep. Ik kan u vertellen dat een vliegveld niet de leukste plek is om aan alle kanten leeg te lopen, en een vliegtuig al helemaal niet. Maar ik ben er. Jammer dat ik gisteren verstek moest laten gaan bij Radiohead.



En dan nu wat indrukken uit Madrid:



De beste tapascafe's hebben geen tafels en stoelen, je drinkt en eet staand.



Eten in een restaurant hoef je 's avonds pas om een uur of 10 te proberen.



De Tuin der Lusten van Jeroen Bosch is in het echt inderdaad fantastisch mooi. En sinds de restauratie zijn de kleuren lekker fris.



De Guernica van Picasso is inderdaad fantastisch indrukwekkend.



In Madrid lijkt geen sprake van een recessie: de winkels zijn er overvol, met rijen voor de kassa's.



In een vreemde stad de Hennes ingaan voelt een beetje als eten bij McDonalds in Parijs.



De Hennes in Madrid voert kleinere maten dan die in Amsterdam.



De plastic versie van de Spaanse gevouwen pet ziet er uit alsof iemand zijn lunchtrommeltje op zijn hoofd meedraagt.



Een enkeltje met de Metro kost ¤ 1,10, een tienrittenkaart ¤ 5,20. Alles rijdt op tijd en is schoon.



Die meneer die al lopend liep te lezen in de Capitool Parijs, was die verdwaald?



Madrilenen maken zich geen zorgen over achtergelaten koffers op straat.



Deed de ETA niet ook aan bomaanslagen?



Spaanse avondwinkels mogen na 22.00 uur geen alcohol meer verkopen.



Ik lees Spaans zonder problemen, maar als ik het probeer te spreken komt er alleen maar Italiaans uit.



Sigaretten zijn veel goedkoper in Spanje.





Zow. Nu een kopje slappe thee en een kaneelbeschuitje!

geen tagline — donderdag 20 november 2003 – 13.27 — dertien reacties


Moblog

(thumbnail)

----- — woensdag 19 november 2003 – 13.45 — geen reacties


En hop!

Hop. Naar bed. Mamalijn logeert hier, en om kwart voor zes nemen we de taxi naar Schiphol en Madrid.
Tot later!

geen tagline — vrijdag 14 november 2003 – 23.35 — vijftien reacties


Moblog

(thumbnail)

geen tagline — vrijdag 14 november 2003 – 00.14 — twee reacties


Mousse au chocolat voor toe

Voor alle mensen die lichtelijk misselijk werden van het recept voor mosselen wilde ik als tegenhanger mijn toprecept voor mousse au chocolat hier posten.



Maar ik kan het niet vinden. En omdat ik het niet zo vaak maak, ken ik het niet zoals de meeste andere recepten uit mijn hoofd. Dus sorry, voor de mousse verwijs ik u naar de supermarkt. Ik eet so wie so zelden toetjes.

geen tagline — donderdag 13 november 2003 – 17.19 — negen reacties


Mosselen

Hmmm, mosselen. Ik ben er dol op, al kan ik er niet veel van op. Nu is de tijd van het jaar om mosselen te eten, en omdat je ook wel eens wat anders wil dan die eeuwige seldrijbrij bij die beesten, en omdat mijn broer altijd erg blij werd van mosselen, hier mijn alternatieve recept.



Voor 1 bak mosselen (daar eten wij met drie van...)



EV olijfolie

1 zakje gemengde groenten, bijvoorbeeld ui, wortel, paprika, bloemkool en prei. Als er maar niet van die selderijmeuk bijzit...

een takje thijm (of een theelepel provencaalse kruiden), een blaadje laurier

versgemalen zwarte peper

twee glazen witte wijn



Begin met het uitzoeken van de mosselen. Dat duurt wel even, maar een slechte mossel kan je nachtrust aardig bederven, dus doe het toch maar. Doe het niet te ver vantevoren, want mosselen houden niet van zoet water, maar van zout.

Gooi de mosselen in de gootsteen, laat het vocht uit zak of bak weglopen en stop dan de stop erin. Onderzetten met koud water. En nu uitzoeken. Kapotte gooi je zonder pardon weg. Wijdopenstaande ook. Dichte zijn goed. Twijfelgevallen kun je even tegen het aanrecht tikken of dichtknijpen. Gaan ze dicht, of voel je dat ze dichtwillen, dan zijn ze goed. Als je het niet zeker weet, gooi dan weg. Zonde van die mossel, maar het risico niet waard. Gooi de goeie terug in de bak, er mag wat water aan blijven hangen.



Bedek de bodem van een stevige grote pan met olijfolie. Verhitten en het laurierblaadje ongeveer 10 seconden in bakken. Je moet het ruiken, maar het mag niet verbranden.

Dan de groenten erbij, en op half vuur een minuutje omroeren tot ze lekker beginnen te ruiken.

Mosselen in de pan, met aanhangend water, blussen met de wijn en het vuur weer hoog.

Nu "drie keer op laten komen": als de wijn kookt, komt er schuim snel omhoogzetten. Schud dan de pan flink om de mosselen te husselen. Herhaal drie keer en laat dan nog twee minuten staan.



Serveer met groenten en vocht in een schaal. Giet er nog een dopje lekkere olijfolie over en geef er vers stokbrood bij, om het vocht uit de schaal te deppen.



(en nee, wij wachten nog even met de mosselen tot frans beter is, dank u)

geen tagline — woensdag 12 november 2003 – 15.46 — twaalf reacties


Ren je Rot

Frans is ziek.



Het neefje van een paar nummers verderop is ziek.



En ik ren me rot met pakken appelsap en kaneelbeschuitjes. Pfff.

geen tagline — dinsdag 11 november 2003 – 16.08 — acht reacties


Moblog

(thumbnail)

geen tagline — dinsdag 11 november 2003 – 14.37 — drie reacties


De kaasschaafmethode

Arme Bob...


au!!!

geen tagline — dinsdag 11 november 2003 – 01.44 — vijf reacties


Nog een keer Arthur

Arthur



(De rest van de teksten krijg ik nog, die komen er vanavond of morgen bij.)

geen tagline — maandag 10 november 2003 – 16.19 — drie reacties


Moblog

(thumbnail)

geen tagline — maandag 10 november 2003 – 09.54 — twee reacties


Marmotje

Tot 4 uur in bed. Met alle kranten erbij. Computer uit, telefoon uit, kachel hoog.



lijn is er even niet vandaag, ze speelt voor marmotje.

geen tagline — zondag 09 november 2003 – 17.31 — elf reacties


100

We hadden gerekend op 40 man.



Het werden er een stuk of 100. Dat is fijn.



Dit heb ik gezegd...



=======



Mijn oudste herinneringen aan mijn broer dateren uit mijn kindertijd. Uiteraard, want hij was mijn grote broer. Fijne herinneringen. Hij zat op de pedagogische academie en tekende in het weekend krijtfiguren op het schoolbord dat we thuis hadden.

Bambi. Prachtig vonden we dat.



En in mijn poeziealbum kwam geen standaardgedichtje, maar een zelfgemaakt. Hij besloot met:

“en van mij krijg je een kusje,

want je bent m'n liefste zusje”



... maar voegde daar wel mondeling aan toe dat ik dat nooit aan Daphne en Huguette mocht vertellen.



Later woonde hij in Amsterdam, en mochten Ritsaert en ik bij hem logeren. Hij gaf ons veel te veel wijn (wel twee glaasjes!), en we mochten de hele nacht opblijven. Het zal wel een uur of 10 geworden zijn.



Arthur was gul. Als negenjarige lag ik in het ziekenhuis. Ik had pleuritis en kreeg longpuncties om het vocht uit m'n longen te laten halen. Dat deed zo'n pijn, dat mijn ouders mij, tegen hun gewoonte in, cadeautjes gaven. Ook van Arthur mocht ik iets uitzoeken. “Een fototoestel” zei ik. “Ben je nou gek geworden”, zei mijn moeder. “Dat kun je toch niet vragen, dat is veel te duur!” Maar Arthur kwam de dag erna op bezoek, met een Kodak Instamatic camera. Ik heb 'em nog steeds.



Ja, Art was gul. Als het hem goed ging, deelde hij het met iedereen. Als het wat minder ging, leende hij net zo makkelijk bij iedereen geld. Ik denk niet dat er hier veel mensen zijn die niks van hem tegoed hebben.



Beroemd en berucht zijn ook zijn uitvluchten. Nooit zou 'ie zeggen dat iets niet gelukt was, of dat hij iets vergeten was. Een echte topper in dat genre zijn de Sinterklaascadeautjes die in Almere waren blijven liggen. Dat is nu meer dan tien jaar geleden, en bij mijn weten liggen ze er nog steeds.



Gelukkig kon Arthur daar zelf ook om lachen. Dus dat hij jaar in jaar uit Sinterklaasgedichten kreeg die ondertekend waren met “De Sint uit Almere” was geen probleem. Want Sinterklaas vierden we graag. Op Arthurs lijstje stonden altijd witte katoenen sokken. Honderden moet hij gekregen hebben.



Lachen kon je goed met hem. Altijd in voor een geintje. En die ook zelf met mensen uithalen. Moppen tappen. Of, toen hij de laatste weken zo ziek was en zijn moeder hem vroeg of hij wel genoeg dronk roepen: “Ja, ik heb hier een lekker flesje Chateauneuf du Pape”.



Lachen tot het laatst. Maar zaterdagavond vroeg 'ie ineens aan me: “Lijn, denk je dat je het merkt als je gaat?”. Ik had daar geen goed antwoord op.



En gegaan is 'ie. Veel sneller dan we dachten. We hadden nog tijd met hem door willen brengen. Dingen zeggen. Dat kan nu niet meer.



Ik ben blij dat er vandaag zo veel mensen zijn gekomen om afscheid van Arthur te nemen. Hij zou het zelf fantastisch hebben gevonden. Of, in zijn eigen woorden: “Toppertje”.



Ik zal hem verschrikkelijk missen.

geen tagline — zaterdag 08 november 2003 – 23.02 — veertien reacties


Moblog

(thumbnail)

geen tagline — donderdag 06 november 2003 – 23.33 — eén reactie


Ronflonflon met Jacques Plafond

Het is vreemd, maar we hebben het druk. Er moeten kaarten verstuurd, brieven geschreven, bandjes gemaakt en telefoontjes gepleegd. Het is een boel werk, zo'n crematie regelen. Druk is goed. Het houdt je hoofd leeg. We huilen, maar we lachen ook. Zo constateren we dat we die Sinterklaascadeautjes die mijn broer tien jaar geleden (of was het langer?) in Almere liet liggen nu wel nooit meer zullen krijgen. Als de begrafenisonderneemster ons zegt dat waxinelichtjes alleen in houdertjes op de kist mogen omdat daar anders brandplekjes op komen krijgen we de slappe lach.



Arthur had een hekel aan Hubert van Hoof. Om Ronflonflon kon hij lachen. Dus wilde ik een ronflonflon mp3tje hier neerzetten. Maar ik kan niet kiezen. Moet het de ruzie met Jelles Bode zijn? De Ronflonflontune? De nieuwe jingle? Of toch de kloteplaat? ("In plaats van de kloteplaat hebben wij vandaag een kutbandje..."). Ik kom er niet uit. Weet u wat? Kies zelf maar.

geen tagline — donderdag 06 november 2003 – 18.01 — vijftien reacties


Samenvatting

Drie zinnen op een kaart, een half uur muziek, een lijst met adressen.



Hoe vat je in hemelsnaam een heel mensenleven samen?

geen tagline — donderdag 06 november 2003 – 14.52 — zes reacties


Moblog

(thumbnail)

----- — woensdag 05 november 2003 – 23.21 — geen reacties


4-11-2003 02:43

Mijn zus zegt: "Als het allemaal waar is wat ze zeggen zitten pap en Art nu lekker samen een wijntje te drinken."

geen tagline — dinsdag 04 november 2003 – 06.17 — 34 reacties


Moblog

(thumbnail)

geen tagline — maandag 03 november 2003 – 19.32 — zes reacties


Jeuk

Ik was gestoken door een mug. Op mijn been voelde ik twee bulten, nee, shit, drie. Ik lag stil, en hoorde de mug zoemen. "Ik zal je krijgen", dacht ik, maar het was zo'n rottig klein kreng, dat sneller was dan ik. Geen Hollandse mug, maar één of ander tropisch exemplaar. "Wat doet dat beest hier?", dacht ik. "En dan nog wel in november?".

Intussen begon mijn been flink te jeuken. Ik drukte een paar keer op de bulten, probeerde niet te krabben, want ik wist dat de ergste jeuk na 10 minuten weg zou zijn als ik er vanaf kon blijven. Ik wist ook dat een gekrabde bult nog dagen zou blijven jeuken. Maar ik werd gek van de jeuk. Zo gek, dat ik me afvroeg of ik Azaron bij me had en waar ik dat dan had gelaten.



Toen werd ik wakker, me verbazend over het feit dat je ook in een droom gek kunt worden van de jeuk. Ik krabde aan mijn been. Er zaten geen muggenbulten. Het luchtte wel lekker op.

geen tagline — maandag 03 november 2003 – 12.44 — twee reacties


Frustratie

Dat er in zo'n zakje pistachenootjes altijd twee zitten die echt met geen mogelijkheid open te krijgen zijn.

geen tagline — zondag 02 november 2003 – 23.14 — zes reacties


Moblog

(thumbnail)

geen tagline — zondag 02 november 2003 – 16.21 — vier reacties


Moblog

(thumbnail)

geen tagline — zaterdag 01 november 2003 – 20.52 — twee reacties


Caipirinhas

Mijn recept voor het nationale drankje van Brazilië komt van de moeder van een Braziliaanse homosueel in een rolstoel, die er eens op een feestje vier literflessen cachaça doorheen joeg (er waren maar tien mensen, waarvan eentje zwanger en niet drinkend). Voor ons, want zelf dronk ze geen druppel.



Gisteren deden we een testje. De versie met dubbel zoveel limoen en dubbel zoveel suiker was duidelijk de winnaar. Exit authentieke versie. Dr. A., die het voor het eerst dronk, riep: "Ha! dat is lekker! Ik wed dat je er niet eens zo dronken van wordt." Neuh, dat niet, maar wat flauwtjes voel ik me wel, nu...

geen tagline — zaterdag 01 november 2003 – 12.52 — drie reacties