Vooruit dan maar weer

----- — zondag 24 oktober 2004 – 16.43 — geen reacties


Niks

Ik heb niks te melden. Echt helemaal niks. En dat terwijl ik aan mijn benen zwart-paars-rood-oranje tot-over-de-knie sokken aanheb.

Da’s dan wel weer leuk.

----- — zaterdag 23 oktober 2004 – 15.19 — geen reacties


Moblog post

----- — maandag 18 oktober 2004 – 13.53 — geen reacties


Ritme

Ritme is een R-woord. Net als Rust, Reinheid en Regelmaat. U weet wel, die zelfdiscipline die je jezelf oplegt om er uiteindelijk evenwichtiger en gelukkiger van te worden.

Met die rust zit het wel goed. Nu. Toen ik net begon met de pilletjes sliep ik 48 uur achter elkaar. En toen weer niet, en lang, en nauwelijks, en wat minder lang, en een uurtje. Enzovoort. En dat alles natuurlijk op de raarste tijden. Inmiddels slaap ik goed, dus rust mogen we afvinken.

De reinheid is momenteel ver te zoeken, in beide huizen. Het oude weiger ik nog langer te updaten. Want als alles lekker blijft lopen zoals nu, kunnen we hier met een week of twee weg. En het nieuwe huis is een stofnest van jewelste door al het schuur- en krabgeweld. Morgen komt er ook nog een bevriende aannemer een gat in de tussenmuur hakken, dan verandert het letterlijk in een puinhoop. Maar voor daarna heb ik goede hoop, al was het maar omdat het stofvrij moet zijn voor we beginnen met schilderen.

Dan de regelmaat. Daar had ik wat problemen mee, vooral door dat rare slapen (zie bij rust…). Ik sprak erover met de psychiater, toen ze me vroeg hoe het met slapen ging. Ik vertelde dat ik steeds beter sliep, al was het nog steeds een lange nacht, of twee, gevolgd door een korte, of twee, maar dat ik wel het gevoel had dat dat een soort slingerbeweging was die langzaam tot stilstand kwam. Omdat ik toch de tijd heb, en nergens heenhoef, bedacht ik hardop dat ik mijn lijf eerst maar eens zou gunnen vanzelf op elke dag wakker te worden, en dan daarna aan de tijden te gaan sleutelen. Want dat mijn lijf niet vanzelf een ritme aanneemt van zeven uur wakker worden, voorzag ik wel.

Nou, dat klopt. Als ik niks doe, word ik elke dag op dezelfde tijd wakker nu. Klokslag halfdrie ’s middags. Ritme en Regelmaat zijn er dus wel, maar ik ga toch maar even aan de tijden sleutelen, te beginnen met vandaag.

Wil er nog iemand koffie?

----- — maandag 18 oktober 2004 – 13.07 — geen reacties


Op uw gezondheid

Ik kan nu het geheim van de fotoshoot wel verklappen: ik sta in de Santé. Geïnterviewed door Els Meijers. En terwijl ik het bewijsnummer van de november(!)editie nog niet eens in huis heb, heeft cockie het artikel al gesignaleerd en mijn kadertje ingescand. Wow, wat snel (en welkom, Santélezers)!

----- — donderdag 14 oktober 2004 – 00.44 — geen reacties


In Parijs krijg je overal een citroentje in je mineraalwater

Gezeten in de salle van Le Sarah-Bernardt, een belachelijk duur etablissement waar wij alleen maar kwamen omdat wij, de eerste keer samen in Parijs, er stervend van de dorst waren binnengestrompeld en sindsdien een sentimentele drang voelen het steeds te bezoeken, zaten we ontspannen koffie, Perrier en diabolo citron te drinken toen we ons ineens afvroegen: Hoeveel citroenen zouden er in groot Parijs dagelijks doorheengaan?

----- — maandag 11 oktober 2004 – 14.05 — geen reacties


Computerblunders

Een officier van Justitie denkt dat zijn computer wijlen is en zet hem aan de kant van de weg.

Nu kun je zeggen dat dat dom is, en dat een kind weet dat je nog informatie van de harde schijf kan plukken. Dat is immers basiscomputerkunde. Maar ja, ik beheers bijvoorbeeld geen basismotorkunde, en zou bij een kapotte Micra eenzelfde blunder kunnen maken.

Aan de andere kant zou ik bij een kapotte Micra die vol zit met geheime snufjes als ‘ie kapot is toch echt een specialist inschakelen voor ik hem naar de sloop bracht. Wie weet wat een deskundige er nog mee kan. Wat dat betreft is Tonino een beetje dom, maar verbazingwekkend vind ik het niet echt.

Wat me echt verbaast aan deze zaak is dat er kennelijk bij het OM geen richtlijnen zijn voor het omgaan met vertrouwelijke databestanden. Dat het bij het OM mogelijk is zulke vertrouwelijke informatie gewoon op je computer thuis te hebben staan. Je zou toch verwachten dat dit soort informatie alleen op zwaar beveiligde netwerkservers staat. Dat alle gebruik van floppies, usb-keys, cd-writables en andere herschrijfbare media op het OM netwerk zwaar verboden is. Dat er gewerkt wordt met encryptie van bestanden en harde schijven, beveiligd met digipass-achtige apparaatjes die werken met een combinatie van een pincode en de huidige datum en tijd.

Maar nee. Bij het OM, een organisatie waar erg veel gevoelige informatie aanwezig is, wordt er kennelijk geen aandacht besteed aan dit soort beveiliging. Ik vermoed dat het Tonino de kop kost, terwijl de echte blunder natuurlijk is dat dat beleid er niet is.

NB: dit stuk heb ik ook maar geplaatst op Amsterdam Centraal

----- — donderdag 07 oktober 2004 – 23.00 — geen reacties


Place Dauphine

----- — donderdag 07 oktober 2004 – 18.57 — geen reacties


Chez Camille, op de wc-deur

Waardigheid is de eerste menselijke eigenschap die oplosbaar is in alcohol.

----- — zondag 03 oktober 2004 – 03.36 — geen reacties