Geen reiger

“Ik kan niet niks doen,” zei ik.

“Jawel toch? Al die spelletjes op je Palm?”

Die zijn om mijn hoofd leeg te maken, dacht ik. “Daar maak ik mijn hoofd mee leeg. En zo lijkt het alsof ik nog wat doe,” zei ik.

De avond erna vroeg hij of ik moe was, en of ik zou kunnen slapen.

“Mijn lijf is moe, maar mijn hoofd niet. Ik weet het niet. We zien wel.”

Maar ik kon niet slapen. Ergens in de straat was een feestje dat tot 4 uur doorging. De politie kwam twee keer langs. Ze kwamen voor de derde keer langs voor wat leek op een inbraak in het kraakcafé aan de overkant. Ik moest steeds plassen. Om 8 uur ging ik uit bed. Op Discovery was een documentaire over het instorten van de Twin Towers. Ik douchte en dronk twee dubbele espresso’s. Toen liep ik naar het nieuwe huis. Voor de deur stond geen reiger.

----- — zaterdag 27 november 2004 – 10.30 — geen reacties


Machinaal geluk

Charlotte merkte eens op, toen ik omringd door digicam, fotomobiel, palmtop en GPS in een rondvaartboot zat: “Volgens mij ben je nu gelukkig, met al die apparaten om je heen.”

Vandaag kocht ik een bovenfrees. Voor 25 eurootjes bij de Gamma (kèn niet zonder de Gamma, de echte doe-het-zelvert!). En verhip! Dat is leuk! Nu op zoek naar stukjes oefenhout om al die verschillende freesjes uit te proberen. Tot later!

----- — donderdag 25 november 2004 – 19.38 — geen reacties


Over twee kleuren grijs

Grijsblauw en paarsgrijs. Staat prachtig samen, maar lastig van je handen te krijgen.

----- — zondag 21 november 2004 – 18.15 — geen reacties


‘t wordt niks met die moblog, ik weet het.

in januari mag ik een nieuwe telefoon uitzoeken, dus ik beloof beterschap!

----- — donderdag 18 november 2004 – 17.55 — geen reacties


En hop!

Heden in huize lijn:

Deuren afzagen. Leuk!

----- — donderdag 18 november 2004 – 17.54 — geen reacties


Logblock

George heeft een logblock, en ik ook. Dat komt: ik maak niks mee. Ik klus namelijk, en af en toe eten we een hapje in het café om de hoek. Da’s alles. En u wilt vast niet lezen over de twee soorten grijze verf, het ophangen van plafondlampjes terwijl je hoogtevrees hebt, of de verf die meekwam met het verwijderen van de afplaktape (boehoe!).

Even geduld dus nog. Hoe minder ik nu log, hoe harder het werk gaat, en hoe eerder we klaar zijn. En dan komen er ook weer echte stukjes. Aanmoedigende commentaren zeer welkom trouwens!

----- — dinsdag 16 november 2004 – 19.24 — geen reacties


Op de vierkante centimeter

Pffff. We zijn nog steeds aan het klussen. Duurt allemaal veel langer dan een mens denkt. Het meeste grove werk is gedaan, zodat ik nu bezeig ben met de laatste randjes lak, die ik heel, heel netjes doe met een kwast waarmee ik ongeveer een halve vierkante meter per uur schilder.

Dus, tot zolang sporadische berichten tussen het klussen door, want de adsl -aansluiting is al in het nieuwe huis operationeel.

Mis ik internet thuis? Niet eens zo. Lekker rustig wel, eigenlijk.

----- — maandag 15 november 2004 – 17.24 — geen reacties


KPN en NUON

“Kan je dat wel?” vroeg Frans. “Natuurlijk. Bruin bij bruin, blauw bij blauw, en groen/geel bij groen/geel. Simpel.”

En dat was het ook. Het moeilijkste was nog het loskrijgen van de contraschroeven waarmee de groepenkast dichtzit. Hert aansluiten van de aarde ging wat lastig, en plotseling was daar een luide knal die gepaard ging met een lichtflits waar ik nog tien minuten blind van was. Op mijn schroevendraaier zaten brandplekken. Na bekomen te zijn van de schrik, sloot ik de aarde weer aan, en draaide de stoppen terug. Niks. Hoofdstop door.

De NUON was binnen twee uur ter plaatse (chapeau NUON!) en verving de hoofdstop. Via een niet zo netjes weggewerkt draadje had ik de “sluiting” zelf veroorzaakt. Leuk. Het was me wel een knal :-)

En de KPN… Ach, iedereen kent de KPN denk ik. Ze zeggen dat je voor de overzetting van ADSL een brief krijgt wanneer ‘ie overgezet wordt. Die kreeg ik dus nadat de ADSL op het oude adres al ermee opgehouden was. Op het nieuwe adres geeneens een kiestoon. Eindeloze telefoontjes met het storingsnummer. Afspraken met technici die niet op kwamen dagen. Die ineens om 9 uur voor de deur stonden (en nee, dat soor afspraken maak ik niet.)

Eindelijk, eindelijk lukte het. Over de brede trappen kwam een Hindostaan met een vet Surinaams accent naar boven gestommeld. “Ah,” zei hij, “ik zie het al.” De bouwvakkers hadden een hoop overtollig draad weggeknipt uit de meterkast. Waaronder de telefoonaansluiting. Keurig afgewerkt draad daat naar nowhere liep hadden ze laten zitten. Zuchtend en steunend goochelde hij op onnavolgbare KPN-manier met de draadjes, en voila! Ik had telefoon! En ADSL!

“Weet je wat? Ik ga je matsen.” zei ‘ie. “Meneer, ik kan u wel zoenen!” “Doe dat maar niet. Anders blijven ze zo hangen hè?” En dat was dat. Hoera!

----- — woensdag 10 november 2004 – 16.08 — geen reacties


Ping!

Daar ben ik weer.

(Later meer over de KPN, verschillende kleuren verf, en hoe ik vanmiddag de hoofdstop heb laten springen. Voorlopig ben ik blij dat ik weer online ben.)

----- — maandag 08 november 2004 – 18.35 — geen reacties